Istòria de la princessa e del lapinòt

n còp èra una polida princessa qu’aviá un lapinòt qu’èra son amic. Aquel lapinòt èra tot blanc, ambe d’uèlhs roges e lo nas ròse que remenava d’esquèrra a dreita, plan polit, la princessa n’èra plan contenta.

L’amanhagava plan sovent e lo penchenava ambe sos dets prims de princessa.

Lo lapinon de la princessa manjava pas qu’una sola manjadissa : de carròtas biologicas. Alavetz la princessa fasiá l’ortalièra e semenava pastenagas per son lapinon.

Mas un jorn que ramassava las carròtas, la princessa tirèt sus una que volguèt pas sortir : èra lo lapinon qu’aviá cavat un trauc jos la tèrra de l’òrt e que tirava per aval, sus la raiç. E d’ont mai la princessa tirava sus las fuèlhas de la pastenaga, d’ont mai lo lapinòt l’empachava.

Alavetz, la princessa se metèt de gratipautas, e demandèt a la tèrra del siu òrt :
- Qu’es aquel que m’empacha de traire aquela carròta de la tèrra, per que la pòsqui donar a mon lapinon ?

E ausiguèt de dejós la tèrra una pichona votz que li respondiá :
- Soi ieu, princessa, lo vòstre lapinon, vòli pas que la traguetz de per la tèrra qu’es una carròta magica.

La princessa riguèt e respondèt :
- S’es magica ta carròta, lapinon, mòstra-me-bòt, que soi plan curiosa de ba véser !

Alavetz lo lapinon sortiguèt de jos tèrra e derrabèt la carròta, en li disent :
- Excusa-me, carròta magica, mas ieu, lo lapinon de la princessa, te tornarai plantar quand aurai acabat de mostrar a ma mestressa de qué sabes faire.

Una erbeta pichoneta butava a costat.
Lo lapinon la truquèt ambe la carròta magica e zo ! l’erbeta se metèt palmièra ; una palmièra giganta !

- E ben ! çò diguèt la princessa. Qué sabes faire de mai ?

Una formigueta passava que trigossava un gran de blat qu’èra mai gròs qu’ela.
Lo lapinon la truquèt ambe la carròta magica e zo ! la formigueta se metèt dinosaure. Un dinosaure gigantàs, que se mangèt la palmièra d’una sola nhacada. E se n’anèt endacòm mai jogar dins un filme de Steven Spielberg.

- E ben ! çò diguèt la princessa. Me la pòdes prestar, aquela carròta ?

Lo lapinòt prestèt la carròta a la princessa e la princessa, ambe la carròta magica, truquèt lo lapinon e zo ! lo lapinon se metèt prince, e se presentèt a la princessa :
- Soi lo prince Conilhon Conilhet de la Conilhièra, per vos servir.

Se vesiá plan qu’abans d’èsser prince èra estat un lapinon, n’aviá encara lo pel blanc, los uèlhs roges e un nas ròse que remenava d’esquèrra a dreita. Èra un prince albinòs.

La princessa n’èra talament contenta que piquèt de las mans e tornèt donar la carròta magica al prince, puèi li diguèt :
- E ara, Prince polit, qué sabes faire de mai ambe ta carròta magica ?
- Sabi despertar las princessas endormidas.
- Mas ieu soi ja despertada !
- Fa pas res, sabi tanben endormir las princessas despertadas.

Ambe la carròta, lo prince la truquèt e zo ! la princessa s’endormiguèt.

Alavetz lo prince la colquèt dins un lèit polit, li faguèt un poton, tornèt plantar la carròta dins l’òrt e se n’anèt faire lo tastaire de carròtas raspadas per lo Guide del Rotaire dins de restaurants vegetarians.

E carròta cric,
e princessa crac,
mon conte es acabat.