Turlendú

urlendú, per sa fortuna, aviá pas qu’un
pesolh. Anèt en un ostau veire se li gardarián
pas son pesolh. E li diguèron :

-Pausatz l’aquí sus la taula !
Dins quauques jorns venguèt cercar son
pesolh.
- Mon cher, la galina vos l’a manjat.
- Tant badarai, - tant cridarai, - d’aquí que la
galina n’aurai.
- Vos cau pas tan badar, -ni tan cridar, -
solament prene la galina e vos enanar.
Prenguèt la galina e anèt dins un autre ostau.
- Bonjorn , Turlendú ; venètz vos caufar ?
- Ai pas freg, mès vene veire que me gardetz
la galina, se vos plai.
- E ben metètz-la au galinièr.
Dins quauques jorns venguèt cercar sa
galina.
- Mon cher, l’autra fes tombèt dins l’estable
dels pòrcs a galina e la vos mangèron.
- Tant badarai, - tant cridarai, - d’aquí que lo
pòrc n’aurai.
- Vos cau pas tan badar, -ni tan cridar, -
solament prene lo pòrc e vos enanar.
Prenguèt lo pòrc e vai dins un autre ostau.
- Bonjorn , Turlendú ; venètz vos caufar ?
- Ai pas freg, mès vene veire que me gardetz
mon pòrc, se vos plai.
- E ben metètz-l’aquí a l’estable.
Dins quauques jorns ven quèrre son pòrc.
- Mon cher, l’autre jorn intrèt dins l’estable
de la muòla e li bailèt un còp de pè e la tuèt.
- Tant badarai, - tant cridarai, - d’aquí que la
muòla n’aurai.
- Vos cau pas tan badar, -ni tan cridar, -
solament prene la muòla e vos enanar.
Prenguèt la muòla e se n’anèt dins un autre
ostau.
- Bonjorn , Turlendú ; venètz vos caufar ?
- Ai pas freg, mès vene veire que me gardetz
ma muòla, se vos plai.
- E ben laissatz l’aquí.
Dins quauques jorns venguèt cercar sa
muòla.
- Mon cher, l’autra fes la chambrièira l’anava
abeurar, la laissèt tombar dins un potz.
- Tant badarai, - tant cridarai, - d’aquí que la
chambrièira aurai.
- Vos cau pas tan badar, -ni tan cridar, -
solament prene la chambrièira e vos enanar.
Prenguèt la chambrièira, la met dins un sac, e
se’n vai en un autre ostau.
- Bonjorn , Turlendú ; venètz vos caufar ?
- Ai pas freg, mès vene veire que me gardetz
mon sac, se vos plai.
- E ben metetz lo aquí darrièr la pòrta.
E Turlendú se’n vai.

Dau temps que i èra pas, faguèron sortir la
filha e meteguèron un gròs chin.
Venguèt quèrre son sac. Quand l’agèt portat
un bòn brieu :
- Marcha un pauc, que m’alassa de te portar.
Coma dobriguèt son sac, lo chin li sauta au
nas e lo n’empòrta.
E puòi disiá :
- D’un pesolhet a una poleta – d’una poleta a
un porquet, - d’un porquet a una muoleta, -
d’una muoleta a una filheta – d’una filheta a
un chinàs, - que m’a emportat lo nas.