Jòcs d'òc: Lo portal occitan de jòcs en flash

U

n cp ra un me qu'avi tres filhas. La pus joina, coma ra totjorn dins las cendres, la sonavan Cendroseta.

Lo paire abans de partir per la fira lor digut
- De qu voltz que vos prte ?
L'ainada demandt una mantilha, la segonda una rauba bla, la tresena volgut solament una nogueta. Sas srres li diguron :
- Golarda, vai t'amagar dins tas cendres, te valri pas mai una mantilha o una rauba bla coma nosautres que ta nogueta ?
Mas ela lor respondt
- Aimi mai ma nogueta, aimi mai ma nogueta.
Quand lo paire tornt de la fira, las sont e lor digut
- Ventz qurre que me demandretz.
Alara balht la mantilha a l'ainada, la rauba a la segonda e la nogueta a la tresena. Las doas ainadas li diguron
- Agacha, se t'ras fach portar quicm de bl coma nosautres, dimenge seris la pus polida mentre que te caldr demorar dins tas cendres.
Ela lor respondt
- Sii contenta, sii contenta!
Lo dimenge se vestiguron per la messa e abans de partir li tornron dire
- Seris pas estada tan manjaira, auris demandat quicm de bl e non pas ta nogueta. Seris venguda amb nosautres al lc de gardar lo canton del fuc.
Mas ela totjorn respondi
- Sii contenta, sii contenta!
Tanlu que foguron partidas, commenct de dobrir sa nogueta. Aqu i agut bl e pus bl : abilhatges d'aur, capl bl, mantilha bla e rauba bla. Se'n vestigut e se'n ant a la messa. Tot lo monde de la veire disin
- Qual es aquela dna bla?
Sas quitas srres la reconoguron pas. Quand aguron acabat, sortigut la primira e corrigut a l'ostal. Se devestigut abans que sas ainadas tornsson e s'enterrt dins las cendres. Quand sas srres tornron, li diguron
- Ai! S'avis vista la dna bla qu'ra a la messa ! Degun l'a pas coneguda !
Ela lor respondt
- Pas tan polida coma ieu, pas tan polida coma ieu!
Alara li diguron
- Per Dieu, sis tan bla!
Quand l'ora de vspras fogut venguda, las doas ainadas s'abilhron per i anar. En partissent, diguron a Cendroseta
- S'ras polida coma nosautres te prendriam ben mas te volm pas que sis trp lorda
Tanlu que foguron partidas, ela s'abilht de pus bl que per la messa e ant a vspras. Tot lo monde de la veire disin
- Enfin qual es aquela dna bla que degun la coneis pas?
Entre qu'aguron acabat vspras, tornt sortir la primira e se'n ant desabilhar. Quand sas srres tornron a l'ostal, la trapron dins las cendres coma totjorn, li diguron qu'avin vista una dna encara pus bla que la de la messa. Ela lor tornt respondre
- Pas tan bla coma ieu, pas tan bla coma ieu !
Li diguron
- c, sis tan bla totjorn dins tas cendres !
Lo vspre, aprs sopar, las doas ainadas s'aprestron per lo balti en li disent
- Vai te jaire, tu, qu'es una bona vida del fuc al lich!
Ela totjorn respondi
- Sii contenta,sii contenta!
Quand sas srres foguron partidas, tornt dobrir sa nogueta, ne sortigut una parura que s'ra jamai pas res vist de pus bl. S'abilht e se'n ant al balti. Quand i dintrt, tot lo monde digut
- Qual es aquela dna bla?
Mas degun la coneissi pas. Sa parura ra talament farfantla que los ulhs ne tornejavan. Totes la venin cercar e mai lo filh del rei que li promett de danar amb ela tot lo temps. Quand fogut mijanuch e que lo balti fogut acabat, per s'amagar de sas srres, se'n ant talament lu que perdt una pantofleta en camin. Un cp a l'ostal, se desabilht e se colqut. Sas srres, en arribant, li parlron mai de la dna bla qu'avin vista al balti. Ela totjorn respondi
- Pas tan bla coma ieu! Pas tan bla coma ieu!
Li diguron
- c, parla, per lo lich sis bona!
Lo filh del rei coma tornt a son castl, trobt la pantofleta e volgut saupre de quala ra. Alara, lo dimenge venent, se tengut a la prta de la glisa e digut qu'assajari aquesta pantofleta a totas las filhas del pas d'aqu tan qu'agut pas trapat a quala i anari. L'assagt ben per fra mas ant pas a degun qu'a Cendroseta. Alara l'espost e la fagut reina. Lo gal cantt. E la sorneta s'acabt.


Imprimir
Administracion