Jòcs d'òc: Lo portal occitan de jòcs en flash

U

n cp i'avi un me qu'avi tres filhas. La pus joina, coma era totjorn dins las cendres, l'apelavan la Cendroseta.

Son paire, dabans que partir per la fiira, i digut : " - De qu voltz que vos prte ?" L'ainada demandt una mantilha; la segonda, una bla rauba; la tresena volgut solament una nogueta. Sas srres i venguron: - Gromanda, vai t'amagar dins tas cendres; te valri pas mai una mantilha o 'na bla rauba, coma nautras, que ta nogueta ? " Ms ela i respongut . " - Aime mai ma nogueta, aime mai ma nogueta. " Quand lo paire tornt de la fiira, las sont e i digut: Ventz qurre ce que m'avtz demandat. " Aladonc bailt la mantilha a l'ainada, la rauba a la segonda, e la nogueta a la tresena. Las doas ainadas diguron en d' aquesta . " - Aga, se t'ras facha portar quicm de bl, coma nautras, dimenge seris la pus polida, tands que te caudr demorar dins tas cendres."

Ela i respongut: " - Sii contenta, sii contenta. " Lo dimenge s'abilhron per la messa, e dabans partir i diguron tornar: S'ras pas estada tant manjaira, auris demandat quicm de bl e non pas ta nogueta. Seris venguda emb nautras, a lga de gardar lo canton dau fuc. " Ms ela, totjorn i respongui: - Sii contenta, sii contenta. " Tant lu qu'agron partit, acomenct de dobrir sa nogueta. Aqus i'agt bl e pus bl: abilhatges d'r, bl capl, bla mantilha e bla rauba. Se'n vestigut e se n' ant a la messa. Tot lo monde, de la veire, disi : " - De qu'es aquela bla dama ? " Sas srres mmes la reconosquron pas. Entre qu'agron finit, sortigut la premiira e corrigut a l'ostal. Se devestigut dabans que sas ainadas tornsson, e s'entarrt dins las cendres. Quand sas srres arribron, i diguron - " - Ai! s'avis vist la bla dama qu'era a la messa! Persona l'a pas conoscuda! " Ela i respongut: " - Pas tant polida coma ieu, pas tant polida coma ieu." Alr que i diguron Per Di, sis tant bela! " Quand l'ora de vspres segut venguda, las doas ainadas s'abilhron per i anar. En partiguent, diguron a Cendroseta : " - S'ras polida coma nautras, te pendriam ben; ms te volm pas, que sis trp salla. " Tant lu qu'agron partit, ela s'abilht de pus bl que per la messa e ant a vspres. Tot lo monde, de la veire, disi : " - Enfin de qu'es aquela bla dama, que degs la conosque pas ? " Entre qu'agron finit vspres, tornt sortir la premiira e s'ant desabilhar. Quand sas srres arribron a l'ostal, l'atrobron dins las cendres coma totjorn i digueron qu'avin vist una dama encara pus bla que la de la messa. Ela i respongut mai : " -Pas tant bla coma ieu, pas tant bla coma ieu! "

I vengueron: "- Oi, sis tant bla, totjorn dins tas cendres! " Lo vspre, aprs sopar, las doas ainadas s'apreparron per lo bal, en i diguent Vai te jaire, tu, qu'aqus es una bona vida, dau fuc au liech! ". Ela totjorn respongui : -"Sii contenta! sii contenta ! " Entre que sas srres agron partit, tornt dobrir sa nogueta e ne'n sortigut una parura que s'ra pas jamai res vist de pus bl. S'abilht e se'n ant au bal. Quand i dintrt, tot lo monde digut " - De qu'es aquela bla dama ? " Ms degs la conoissi pas. Sa parura fasi talament farfantl, que los ulhs ne'n tornejavan. Totes venin la cercar, mmes lo filh dau rei, que i apromett de danar emb ela tot lo temps. Quand segut mija-nuch e que lo bal agt finit, per s'amagar de sas srres, se n'ant talament vite que perdt sa pantofleta en camin. Un cp a l'ostau, se desabilht e se cocht. Sas srres, en arribant, i parlron mai de la bla dama qu'avin vista au bal. Ela totjorn respongui : " - Pas tant bla coma ieu ! Pas tant bla coma ieu! " I diguron : " - Oi, parla; per lo lich, sis bona ! "

Lo filh dau rei, coma se'ntornava a son castl, atrobt la pantofleta e volgut assaupre de quau ra. Alr que, lo dimenge aprs, se tengut a la prta de la glisa, e digut qu'ensajari aquesta pantofla a totas las filhas dau pas, d'aqu tant qu'agesse trapat la que i anari. L 'ensagt ben en de fra, ms ant pas a persona qu'a Cendroseta. Alrs segut ela qu'espost e que fagut reina.

Lo gal cantt

E la sorneta finigut.

Imprimir
Administracion